ELEMENTY LIMITUJ?CE JAKO?? PAKUNKÓW SZNUROWYCH

IMPREGNACJA PAKUNKÓW SZNUROWYCH
Wzrastaj?ce wymagania co do emisyjno?ci uszczelnianych po??cze?, niezawodno?ci pracy urz?dze? i wyd?u?ania okresów mi?dzyremontowych wymagaj? sta?ego podnoszenia jako?ci materia?ów uszczelniaj?cych. Aby sprosta? tym zadaniom, produkujemy pakunki z w?ókien wyselekcjonowanych pod wzgl?dem w?a?ciwo?ci fizykochemicznych i trybologicznych.
W trakcie procesu produkcji w?ókna poddawane s? wielostopniowej impregnacji. Odpowiedni dobór komponentów na ka?dym z etapów impregnacji, pozwala na osi?gni?cie bardzo dobrych parametrów uszczelniaj?cych oraz modyfikowanie prz?dzy przez nadanie jej okre?lonych cech, w?a?ciwych do konkretnych aplikacji.

W pierwszej fazie impregnowane s? pojedyncze w?ókna, tak aby dodawane komponenty dotar?y a? do rdzenia w?ókna.	Drugi etap zachodzi w czasie produkcji pakunku, gdzie odpowiedni impregnat dodawany jest mi?dzy zaplatane w?ókna, które go "zamykaj?-zaciskaj?".	Kolejny raz ?rodki impregnuj?ce / w tym inhibitory korozji / aplikowane s? zewn?trznie na splecione w?okna.

INHIBITORY KOROZJI

Zwi?zki zawarte w uszczelnianych mediach cz?sto s? powodem inicjowania korozji w obszarze d?awnicy. Gdy tlen i wilgo? dzia?aj? jednocze?nie na powierzchni? metalu reakcje te si? nasilaj?. Zapobiegamy tym zjawiskom we wst?pnym etapie wytwarzania naszych pakunków.

U?ywamy w?ókien o wysokiej czysto?ci i wysokojako?ciowych inhibitorów korozji, w tym takich, które uaktywniaj? proces pasywacji. Tworz? one ?ci?le przylegaj?ce do metalu, trudno rozpuszczalne warstwy zaporowe i nie dopuszczaj? do bezpo?redniego kontaktu tlenu i metalu.

W?ÓKNA GRAFITOWE WYKORZYSTYWANE W PAKUNKACH

W zale?no?ci od metody, wytwarzanie w?ókna grafitowego mo?e by? procesem prostym lub wysoce zaawansowanym technologicznie. W obu przypadkach otrzymujemy w?ókna powszechnie znane jako grafitowe lecz o zupe?nie innych w?a?ciwo?ciach.

              W pierwszej metodzie w?ókna otrzymywane s? z naturalnego grafitu, który jest mechanicznie, chemicznie i termicznie czyszczony a w dalszej kolejno?ci rozwarstwiony. Ostatni? operacj? przetwórcz? jest prasowanie w odpowiedniej grubo?ci folie. Tak otrzymane w?ókno charakteryzuje si? elastyczno?ci?, samosmarowno?ci?, doskona?? przewodno?ci? ciepln?.

              Od lat sze??dziesi?tych, na skal? przemys?ow? otrzymuje si? w?ókna grafitowe i w?glowe (??cznie zwane w?óknami karbonizowanymi) na drodze chemicznej. Surowcami s? ci?g?e w?ókna wiskozowe i poliakrylonitrylowe lub produkty termicznego krakingu koksu petrochemicznego i PAK*. Proces ten przebiega w kilku etapach, jest skomplikowany, czasoch?onny i energoch?onny. Otrzymywany w ten sposób grafit syntetyczny oprócz wy?ej wymienionych zalet cechuje du?a wytrzyma?o?? mechaniczna i termiczna, spr??ysto??, pasywno?? korozyjna oraz odporno?? chemiczna.

*pozosta?o?ci z pró?niowej destylacji ropy i smo?y koksowej